داریوش روی ِصحنه ، جلوی ِمردم ایستاده
بود . وقتی می خواست آهنگی که برای ِپسرش خوانده بود را معرفی کند ،پسرش را روی ِسن آورد . جمله ای گفت که هنوز
یادم هست :
میلاد!امیدوارم که روزی ، در جایی
بایستی که مرم ِایران به تو افتخار کنند.
دو روز پیش این جمله حکایت ِاصغر فرهادی بود.بابت ِاسکار ِجدایی نادر از سیمین واقعا
خوشحال شدم. واقعا مایه ی افتخار بود.
اصغر ِفرهادی جایی ایستاد که مایه ی خوشحالی ام بود ،و ایضا خیلی ها.
تبریک می گویم به اصغر فرهادی ِهنرمند ،
و به لیلا حاتمی ِعزیز
به پیمان ِمعادی
و به شهاب ِحسینی
و به همه ی عوامل ِفیلم
و به همه ی دوستانی که فیلم را دوست
داشتند.
فرهادی هنگام ِدریافت ِجایزه سخنان
ِزیبایی گفت. وقتی به ما مردم جایزه را تقدیم کرد واقعا خوشحال شدم.
پ.ن :
1- به دوستانی که هنوز فیلم را ندیده اند
، پیشنهاد می کنم که ببینند.
2- لطفا وقتی فیلم را ندیده اید درباره
اش سخن نرانید. چه هوادار ِفرهادی اید و چه مخالف اش.