غریبه - یاد ِبرخی نفرات...

نیمایی که نشناخته ایم

اش. تروهید — Sun, 6 May 2012 00:21:55 GMT

درباره ی یادداشت های ِروزانه ی نیما یوشیج

بهترین منبع برای ِشناخت ِهر کس خاطرات و یادداشت های شخصی ِخود ِاوست. نیمای ِیادداشت ها با نیمایی که می شناختم خیلی متفاوت بود.

درس خوانده ی مدرسه ی کاتولیک ِتهران،عاشق ِادبیات ِاروپا،کمونیست، و... .

اما نیمای ِاین کتاب کس ِدیگری است انگار. گرچه که بعضی از شنیده های قبلی ام را تایید می کند. بعد از خواندن ِاین کتاب، جلوی بعضی از جمله های ِخبری که درباره ی نیما خوانده و شنیده بودم،علامت ِسوال گذاشتم. و البته جلوی ِبعضی هاشان هم علامت ِتعجب!

نیما به خوانندگانش می فهماند که تنهایی ،درد ِبزرگ اوست.فهم نشدنش. بی همراه بودن اش. از جوان هایی که وقت اش را می گیرند ناراحت است. از آنی که روی ِپله های ِبازار او را دیده و شناخته و می خواهد که نیما برایش آنجا شعر بخواند،دلخور است.اما وقتی به قول ِخودش با آدم های ِهم افق ِخودش نشست و برخاست می کند، رضایت از قلم اش هویداست. این آخرهابه شب نشینی های ِخانه ی محمدحسین جهانبگلو راه پیدا کرده بود(پدر رامین ِجهانبگلو). وقتی ِدرویش ِکردی به نام ِانجیری آذر برایش از عرفان می گوید خوشحال می شود. وقتی ِبا درویشی نام ِمحمد فتا از شمس و مولانا می گوید و می شنود کیفور می شود.نیما دروس ِقدیم را خوانده.با عرفان ِایران آشناست.غزالی را می شناسد.

نیما از انقلابی گری و عجله خوشش نمی آید. می گوید:

"حماقت این است که کامل ترین و زیباترین چیزها را به خورد ِناقص ترین ِمردم بدهیم. خیلی صحیح گفته است غزالی که حکمت گویی برای ِعوام، مثل ِاین است که شیرخوار را با گوشت تغذیه کنیم."

وقتی به او می گویند توده ای!، می نوسد:"احمق ها خیال می کردند من توده ای هستم.نوکر استالین ِشهوت ران هستم..." اما قبول دارد که گاهی عقیده اش به آن ها نزدیک می شود.

و می نویسد که "کسی که آزاد فکر می کند تابع عده ای نمی شود،.متفکر ِآزاد کمونیست نمی شود." این جمله همان قدر که نشان می دهد که نیما کمونیست نیست، تک رو بودن اش را هم نشان می دهد.

اما جدای از همه ی این حرف ها نیما دلگیر کننده است. حداقل در وجود ِمن امیدکشان راه می اندازد!.این را هم از شعرش می شود فهمید و هم از یادداشت های ِروزانه اش.

خیلی چیزها درباره ی این کتاب می شود گفت. برای ِاهل ِشعر،کتاب ِمفیدی می تواند باشد.

یادداشت های ِروزانه ی نیما –به کوشش عبدالرضا رضایی نیا- سوره مهر-ص128

برای ِمهندس ِمرحوم ؛ سحابی

اش. تروهید — Mon, 6 Jun 2011 20:34:52 GMT

درگذشت ِمهندس سحابی واقعا خبر بدی بود ، البته به خاطر ِبیماری شان می شد انتظارش را داشت. ( هر چند خبر ِهاله سحابی ... .

درگذشت ِمهندس سحابی واقعا خبر بدی بود ، البته به خاطر ِبیماری شان امی شد نتظارش را داشت. ( هر چند خبر ِهاله سحابی به همین خاطرناراحت کننده تر بود ).

با دیگران کاری ندارم. مهندس سحابی ویژگی هایی داشت که او را برای ِمن یک آدم ِخاص می کرد. اول ِبسم ِالله ، وسعت ِاطلاعات و دیدش. اگر مصاحبه ها و نوشته هایی از ایشون را خوانده باشید ، می دانید که چه می گویم.

دوم هم انصاف و میانه روی اش. این که قاطی ِجو گیر شده ها ، جو گیر نمی شد و برای ِخود شیرینی ، همراه ِرود شنا نمی کرد. متاسفانه تند و تیز بودن در میان ِما مُد است.

که این دو ، از ویژگی ای برمی آمد و آن تجربه اش بود. و این از هم نشینی اش بود با بزرگان،بسیار خواندن هایش بود.

البته که او با این ویژگی ها زاده نشده بود و این ویژگی ها را به طور مطلق نداشت.

اگر به تاریخ معاصر علاقه مندید ، خواندن ِکتاب ِخاطرات ِمهندس سحابی را که نشر ِفرهنگ ِصبا چاپ کرده ، از دست ندهید. ( دعا کنید برای ِمجوز ِچاپ گرفتن ِجلد ِدوم اش! ). دو گفت و گوی آخرینی که از جناب ِمهندس خواندم ، یکی در ویژه نامه ی نوروزی ِروزنامه ایران بود ، در نقد ِجهت گیری های ِدولت ِ مهندس موسوی و دیگری با شماره ی اردی بهشت ماه مجله ی مهرنامه در، در پاسخ ِبه دکتر موسا غنی نژاد درباره ی ، دولتی کردن ِاقتصاد در عهد ِمصدق.

نکته ی جالبی که امسال ، در نمایشگاه ِِکتاب تهران ِ متوجه شدم این بود که دکتر مصدق کتابی نوشته است با نام ِ اصول و قواعد و قوانین ِمالیه ، که طبقه بندی و روش ِارائه ی مطلب اش هنوز که هنوز است معتبر است . مهندس سحابی این کتاب را زنده کرده است و با افزودن ِپیش گفتاری ، توسط ِنشر ِفروزان ِروز چاپ کرده است.

امیدوارم ایران ، سحابی خیز باشد.

هدایت

اش. تروهید — Mon, 11 Apr 2011 20:17:35 GMT

همین شنبه ای که گذشت ، 20 فروردین بود .

9 آوریل 1951 بود ، که صادق هدایت نقطه ی پایان ِزندگی اش را انتخاب کرد ...