آنچه که درین پست آمده ، بخش ِ پایانی ِیکی از مقالات ِ دکتر جهانبگلو ( Jahanbegloo ) ست.
گاهی خواندن ِاینطور نوشته های ِبه ظاهر بدیهی برای ِبعضی ،برای ِهمه مان لازم است.
دوست ِعزیز!
درباره ی بندی که ستاره دارش کرده ام (**)، خوشحال می شوم که بنویسی که چه فکر می کنی.
موافقی یا نه ؟ و به نظرت شرطی دارد یا نه؟
1
تجربه ی اروپا و امریکا
درمقاله ای از لوموند آمده بود که فرانسه نتوانسته است اقلیت های ِمهاجر را در جامعه ادغام کند. یعنی کاربستن و حمایت از ِسیاست های ِپلورالیستی ِفرهنگی توسط ِسیاست مداران ، نتیجه ای عکس داده است. و باعث ِافزایش ِنژادپرستی و خشونتهای ِنژادی شده است.
دیگر کشورهای ِاروپایی ِمهاجرپذیر هم با این مشکل درگیر اند. در حالی که جامعه ای مانند امریکا با چنین مشکلی مواجه نیست . نه این که در امریکا نژاد پرستی نیست . بلکه مشکل ِامریکایی ها از جنس ِدیگری ست. یعنی جامعه ی امریکا از نخستین سالهای ِتاریخ ِخود از گروه ها و اقلیت های ِمذهبی و دینی و نژادی و قومی و حتا ملیتی ِگوناگون تشکیل شده است و توانسته است همه ی اینها را در یک کل ِمنسجم جای دهد.
2
تجربه ی ایران
ادامه مطلب ...
